O An

Martı sürüsü vapuru geçerken düşünüyorum:
senelerdir burda olan kuşlar bizim yeni yaptığımız teknolojiden hala
daha iyiyse biz nasıl teknolojide gelişmiş oluyoruz?
gülüyorum kendime sonra, neler düşünüyosun diye, derin bir nefes
çekiyorum içime boğaz havasından. Huzurluyum ve mutluyum, bunu şu anda
kimse değiştiremez.
Bu an benim anım.

onla buluşuyorum, bu an BİZİM anımız, daha huzurluyum, daha mutluyum.
Hiç bitmesin diyorum kendime, hep böyle kalsın, dursun zaman ben burda,
bu şekilde seninle kalayım diyorum; zaman geçiyor ama biz aynı kalıyoruz.
Duygularım da aynı kalıyor. Seviyorum seni...

Eve dönerken içimde buruk bir hüzün, ama aynı zamanda mutluluk ve tabii ki de huzur. Seninle bir dahaki buluşmamızda görüşmeyi hayal ediyorum ve
sabırsızlıkla çekiyorum o anı, tekrardan BİZİM anımızı.
Gülümseyerek gidiyorum, yağmurda ıslanıyorum ama umrumda değil.

O an BİZİM anımız olsa diyorum.

o an bizim anımız...