sebepsiz

Gecenin ortasında
Uyumaya çalışırken,
Bir damla yaş gelir gözümden.
Sebepsiz;
Nedensiz.
Düşünmeye iter beni
Sebepsiz;
Nedensiz.
Den de bu şiiri yazarım
Kendimi sorgulayan,
Sebepsizlik içinde sebep arayan.
Düşünüyorum hayat mı;
Yoksa ben miyim sebepsiz olan?
Tekrar sebepsizlikler denizine dalıp
Ne kendimi ben kendimi görürüm
Ne de siz beni...
Yokluklar içinde yok olurum...

Yitik

Hava gibi benim de üstüme karanlık çöktü,
Tüm umutlarım gitti sanki
Seni kaybettiğim gibi, kendimi de kaybettim.
Ne hayaller kurmuştum oysaki...
Seninle birlikte olabilme umuduyla,
En sonunda mutlu olabilme umuduyla;
Ne hayaller kurmuştum...
Merak ediyorum ne zaman sona erecek bu boşluk;
bu mutsuzluk tüneli.
Karanlıktan çıkıp da ne zaman mutluluğa;
aydınlığa kavuşacağım?
Yine yenik, yine hüsrana uğramış olarak
teslim olmaktan başka çarem kalmıyor.
Yine boynu bükük askerler gibi
geri dönmekten başka şansım kalmıyor.
Ve gidiyorum:
Elveda...

Yıldızların Altında

Yılların altındaki ırmakta
Ilık teninin korumasında
Lütfen yıldızlar sönmesin
Derman oluyorlar derdime
Islak çimlerim üzerinde
Züğürt olmam dokunmaz bana
Lütfen yıldızlar sönmesin
Ağırlaşmış gözlerimde
Rehavet çökmüş vücudumda
Isınır kalbim seninle
Ne olur yıldızlar sönmesin

Asla bırakmam, bırakamam seni
Lüzumlu yıldızların altında sen
Tatlılaşır tatlı olan sen
Iskalar tüm hüzün okları beni
Nankör kötülüklerin içinde
Duru olan sevgimizle
Arınmış yıldızların altında

Usulca Ağlarım

Usulca ağlarım
Gecenin karanlığında
Bir tek ben varken yanımda
Usulca ağlarım

Göz yaşları gider gelir
Senin yokluğun aynı kalır
Kötülükleri savmaktaki başarısız savaşımda
Gözyaşlarım bir kalır

Özlemin kötülüğü yankılanır
Boş duvarlarında odamın
Sıcak yatağım dururken
Oturur bunları yazarım

Sensizlik kötüymüş anladım
Göz yaşlarım tükendi
Özlemim tükenmedi
Akarsu gibi gözlerimde
Seni arayan bir merak

Tutuk Dilim

İçimde bir tutku var,
Şiir yazmak gibi;
Mazumhane gözükse de,
İçimi parçalar gibi.

Adı yok, hissi var,
Kendisi yok, ruhu var.
Aşk diyorlar buna,
Mecalim yok anlatmaya.

Pırpır eder yüreğim,
Bırakın da salıvereyim.
Daha fazla tutamayacağım,
Bıraksalar uçacağım.

Evet! Aşık oldum galiba,
İtiraf edeceğim bir çırpıda.

Bekle bir dakika;
Aşkımı bulamadım.
İçimdeki aşka,
Çareyi bulamadım.

Herşey yoluna girecek, inanıyorum;
Bu günler elbet bitecek, biliyorum.
Manyamaya başladım farkındayım,
Biri durdurmazsa saçmalayacağım.

O adsız kişiye hayranım;
Açıklayamıyorum, çıldıracağım.
Gözlerine bakarım sevgi arayan;
Benimkilerden pek bir farkı olmayan.

Ümidimi yitirmedim, ayaktayım;
Kendi başıma, dünyanın karşısındayım.
Ama ne yazık ki dilimin ucunda olan kelimeler,
Dışarı bir türlü çıkmıyor şerefsizler.

Dilinde birkaç tüy kaldık,
Çok konuştu, yetti artık.
Söyleyemedi bir türlü;
Sıkıldık yaktık bir türkü.

Sıkıldınız farkındayım;
Bu sefer açıklayacağım kararlıyım.
Yok yok bu böyle bitmez,
Biterse benim içim rahat etmez.

Devamını getiremiyorum,
Uykum geldi yatıyorum.
Rüyamda on da olsa, sevse;
Gönlüm yerinde hoplasa, gümlese...

Seni Seviyorum

Seviyorum seni
En içimdeki duyguyla
Nafile uğraşsam da
İliklerime işlemiş aşk, ne yapayım!

Seviyorum seni
En içten dileklerle
Velet gibi kalbim
İlk defa büyüdü senin için
Yoruldum bu aşk yollarında
Onun için seninim
Ruhum terkedecek beni
Umursuzca seviyorum seni
Mütemadiyen seveceğim!...

Seni Kendime Sakladım

Sevgiyi öğrendiğim seni
Ellerini hissetiğim günleri
Neler vermem geçmişim için
İyilikler dolu aşkım için

Kendim kendim olalı
En sevdiğim sen oldun
Neler oldun, kıvılcımlar gibi
Derman oldum hüzünümü yokeder gibi
İstekle değil kalbimle sevdim seni
Mühebbet bu! Seni kendime sakladım...
Eflatun gözlerini kendime sakladım

Süregeln bir kalbin içinde
Aşkların hepsi sensin
Kötülükleri silen
Lüzumsuzları yok eden sensin
Aşkımı sade, duru yapan sensin
Dudaklarımdan çıkan kelimelerin içinde
Issız kalbimin içindeki seni sakladım
Mühebbet bu! Seni kendime sakladım

Sen, Gökkuşağının Bittiği Yerdesin

Seni aradım her yerde;
Düşlerimde, günümde, gecemde..
Hiç bir yerde bulamadım seni,
Sonradan anladım ki
Sen, gökkuşağının bittiği yerdesin.

Aşkımı, duygularımı, kendimi paylaşmak istedim seninle.
Düşlerimde sen, aklımda sen, hayatım sen...
Aradım her yerde seni;
Ama sonradan anladım ki:
Sen, gökkuşağının bittiği yerdesin.

Ve işte sana bu şiiri yazıyorum şimdi,
Sen aklımda, o günler aklımda.
Düşünürdün her şey çok güzel olacak, çok mutlu olacağız,
Sonradan anladım ki
Gökkuşağının bittiği yerdesin...

Sen Yoksun

Sel sularından beter yaşlarım
En kötü günümle baş başayım
Nerelerdesin?

Yollar bomboş
Okyanuslar gibi
Korku kaplar içimi
Sen yoksun
Unuttum mu yoksa evini
Nerelerdesin?

Sen Lazımsın Bana

Süzgün kalbime
En iyi ilaç sensin
Ne olur geri gel

Lazımsın sen bana
Aşkımı tanımamda
Zaten başka kimse yardım edemez
Issız çöl gibi kalbimde
Mağradan farksız kalbimde
Saklı duyguları bir tek sen
Işığın altında ısıtabilirsin
Neler yapabilirsin bir bilsen

Bana gereklisin bilmesende
Aşkımı tanımamda gereklisin
Nafile herşey sen yoksan
Asıl sen bana lazımsın

Saklı Cennet

Süregelen bir hayatta
Arkadaşımsın sırdaşım
Keşke orda olsam
Latif bahçenin içinde
Ilık karşılaman olsa

Cennetin kapılar gibi açıldın önüme
Ektin kalp yaralarımı bir yere
Nükseden nabzım yerine
Nükseden sevgim oldu
Elbet gelişecek bu sevgi
Tabii ki de saklı cennette

Özledim

senin için:


Sesini özledim,
Sanki derimin ardındaki şarkı,
ve
Sözleri sadece ikimizin olan.

Kokunu özledim,
Çiçek bahçelerinden gelen
Kokusu bana gelip
Beni benden alan.

Seni özledim!
Tüm güzelliklerin saklı olduğu
Sesinin, kokusunun, güzelliğinin
Ayrı bir yeri olduğu...




ve hatırladım,
"Bütün güzellikler sende
Aşk bendedir..."

Ölüyorum

Kalbim burkulur,
Dudaklarım büzülür,
Gözlerim büyür sen yokken.
İçimdeki korkuyu;
kelimelerle ifade edemem.
Yatakta;
terler içinde yatarken,
Yorgan, çarşaf, yastık ayrı bir yerdeyken;
Seni düşünürüm sadece.
Bana yaklaşan ölümün pençesi ıskalar,
Düşüncelerim korur gibi yapar beni.
Kendi yalnızlığım beni boğarken,
Ölümün pençesi yakalar en sonunda beni.
Direnemem;
Hem senin yokluğun;
Hem 42 derece ateş...
Kalp atışlarım da;
senin yokluğun gibi silinirler.
Hareketsiz kalırım yatakta.
Terler içindeki vücudumda.

Kelimelere Dökemem Seni

Köresiye seviyorum seni
En kıyı köşesine kadar
Lütfen anla beni
İlla ki kelimeler yetmez
Maksat anlatmak olacaksa
Ellerimi tut yeter
Lazımsın sen bana
Eski bir kağıttan farklı
Renkli aşkımda
Ellerimi tut yeter!

Donuk kalbimi
Önce sen ısıttın
Köklerime ilk sen dokundun
Emeğin yeter
Maksat sevmek olacaksa
En eski çağlardan
Meçhul aşk olacaksa

Sevgiydi aşktı iliklerimdeki
Ellerimi sıktığımda içindeki
Nasıl anlatsam bilmiyorum
İlla ki kelimeler yetmez

Karanlık

Geceleyin uyanıyorum;
soğuk,
Yalnızım,
Dışarıdan bir rüzgar esiyor,
bana ulaşmak ister gibi.
Oturup düşünüyorum uyumaktansa,
Hayatın anlamını kavramaya çalışıyorum

İlham Kutusu

İlham kutumu karıştırdım yine bu gün
Baktım içine, azalmış...
Şaşırdım, nereye gidiyolar ki?
Kaçıyorlar sanırım benden...

İlham kutumu karıştırdım yine bu gün
İçi boş sandım, inanamadım...
Elimi içeri attım, o ne?
İlham şeffaf bir şeymiş demek...

İlham kutumu karıştırdım yine bu gün
Belki senlik bir şeyler çıkar diye,
Karıştırdım karıştırdım, bulamadım...
Nerde beni ilhamlarım?!

Her şeyimdin

Her zaman sevdim seni
Ebediyen de öyle olacak sanırım
Rastgele insanlardansa
Şükür ettim sana
Efkarlı olduğumda
Yüreğimi ısıttın
İnsanlığın her şeyi
Muhtemelen sende
Sendin her şeyim
İrkilsem bile
Nerde olsam kalbimdeydin

Her Zaman Ruh Mudur Ağlayan

Her zaman ruh mudur ağlayan?
Bir beden çöktüğü zaman...
Yoksa bir tek ben miyim?
Kendi yalnızlığımda seni arayan...

Her zaman ruh mudur ağlayan?
Ayrılıklar olduğunda
Yoksa bir tek ben miyim?
Ardından baka kalan...

Her zaman ruh mudur ağlayan?
İstediğini hiç bir zaman bulamadığında...
Yoksa bir tek ben miyim?
Kendi isteğinde yok olan...

Her Şeyi İfade der

Eller herşeyi ifade eder;
O eller benim olursa...
Gözler herşeyi anlatır;
O gözler senin olursa...
Sana olan aşkım herşeyi anlatır;
O aşk bizim olunca...

Hayat Sensin

Hüsrana uğramış yüreğimi
Aydınlattın ruhumu
Yaşam nedir o zaman anladım
Aslında sende gizli olduğunu
Tümünün sende saklı olduğunu

Sürgün bir sevdaydı yaşadığım
En sonunda çökecekti umudum
Neler hissettirdin bana
Sevgiyi öğrendim adeta
İlk defa böyle sevdim
Neler yaşattırdın bana...

En Kötü Anın Şiiri

Hayat neden bu kadar acı?
Neden herşey bir anda kararpı gidiyor?
Anlayamıyorum neden...
Kendimi ıssız bir denizdeki
Tek insan gibi hissederken
Yalnzılık daha ağır basıyor
Unutmaya çalışıyorum;
Unutamıyorum...
Boşa kürek çektiğimi bilmeme rağmen;
Devam ediyorum..
Ama neden?
Neden bilerek devam edilir ki?
Bu kadar mı kör olur
Aşkın gözü?
Bu kadar mı acı verebilir,
Bu kadar mı üzebilir bir insanı?

Kalbimin parçaları
Yerde duruyorlar,
Sere serpe...
Binlerce-milyonlarca-milyarlarca parça
Eğilip birini bile toplamaya çalışsam
Elime batıyorlar;
Sanki hallerinden mutlularmış gibi...
Aşkın rengi kırmızıdır diye düşünürdüm hep
Oysa şu anda gördüğüm tek şey
Karanlık,
Yolunu kaybetmiş biri,
Ve ışığın hiç bir yerden gözükmediği bir yer...

Kelimeler yetse anlatmaya;
Yetse bu üzüntüyü dökmeye;
Rahatlayacağım...
Ama kelimeler benden kaçıyoru sanki
Hepsi yine ayrı bir kenarda...
İçim fena oluyor;
Yine terkedilmişlik varmış yazgımda...

En Kötü anın şiiri de burda sona eriyor
Kalbimin bittiği zamanki gibi
Bu şiir de bitiyor.
Yanan bir mum gibi
Eridi
Yandı
ve
Bitti...

Düşüyorum

İçim parçalanıyor,
Gözlerime yaşlar doluyor.
Anlayamıyorum...
Bir anlam vermeye çalışıyorum:
Neden diye,
Ne diye,
Boşuna bunlar.
Kendimi tutamayıp,
Düşmeye bırakıyorum...

düşe kalka

Düşe kalka öğrenilir bu dünya...
Önce yaşayacaksın,
Tadacaksın hayatın acı yanını,
Üzüleceksin...
Ama onlar da geçicek:
Öğreneceksin...

Bir gün aşık olacaksın,
Atlatamayacaksın belki uzun bir süre, atlattığında ise;
İlkler her zaman iz bırakır diyeceksin,
Yalan...
Onları da atlatacaksın.
Öğreneceksin...

Hayat devam edecek,
Üzülsen bile,
Yalnız hissetsen bile...
Hayat bunlara inat devam edecek;
Her şeyin geçici olduğunu
Öğreneceksin...

Düşe kalka yaşanır,
Düşe kalka öğrenilir bu dünya...

Aşk böyledir işte

Aşk böyledir işte;
her şeyden, herkesten kıskandırır sevdiğini insanın.
Aşk böyledir işte;
Karşılıklı olmadığı sürece üzer insanı.
Aşk böyledir işte;
Tarifsizdir,
Üzer insanı.

Akarsu gibi gözlerim

Akarsu gibi gözlerim
Seni arar yüreğim
Sensizlik işkence bana
Özlemim sonsuz sana

Deli gibi ağlarım
Elimi uzatırım sanki ordaymışsın gibi
Kimse tutmaz elimi
Boğulurum hıçkırıklara

Göz yaşları birbiri ardına
Tükenmek bilmeyen bir hızla
Hıçkırıklar sesimi keser
Senin yokluğun odada

Ah bir Yanımda olsan

Çok muhtacım sana
Yanımda olsan
Ah!
Nerede o güzel günler...
Varlığın yeter bana
Mutlu olmamda
Sarılmaya ihtiyacı olan kollar
Yalnız kalan ellerim
Seni arıyor gece gündüz
Ah bir yanımda olsan!..
Dünyaları benim yapsan
Varlığın yanımda olsa...

Ağlayacak gibi gözlerim
Bulanıyor düşüncelerim
Her gün yaşanır bu zulüm
Kalbimde bir düğüm
Açılır ancak sen gelince
Ah bir yanımda olsan!..

nerden başlasam....

Daha 16 yaşında genç bir insanım :P
şiir yazarım gitar çalarım spor yaparım-son zamanlarda boşladım çaktırmayın ;)-
Bu blog'da büyük ihtimalle daha fazla şiir görüceksiniz, şiirlerimin hepsini koysam mı diye düşünüyorum çoğu akrostiş zaten, ya çok duygulu olduğumda bir de son zamanlarda akrostiş yazmadım, ama doğruyu söylemek gerekirse akrostişe çok kapılmıştım bir aralar, geçti ama artık :p

Neyse dediğim gibi daha fazla şiirlerimi koyucam buraya büyük ihtimalle...