Hava gibi benim de üstüme karanlık çöktü,
Tüm umutlarım gitti sanki
Seni kaybettiğim gibi, kendimi de kaybettim.
Ne hayaller kurmuştum oysaki...
Seninle birlikte olabilme umuduyla,
En sonunda mutlu olabilme umuduyla;
Ne hayaller kurmuştum...
Merak ediyorum ne zaman sona erecek bu boşluk;
bu mutsuzluk tüneli.
Karanlıktan çıkıp da ne zaman mutluluğa;
aydınlığa kavuşacağım?
Yine yenik, yine hüsrana uğramış olarak
teslim olmaktan başka çarem kalmıyor.
Yine boynu bükük askerler gibi
geri dönmekten başka şansım kalmıyor.
Ve gidiyorum:
Elveda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder