İçimde bir tutku var,
Şiir yazmak gibi;
Mazumhane gözükse de,
İçimi parçalar gibi.
Adı yok, hissi var,
Kendisi yok, ruhu var.
Aşk diyorlar buna,
Mecalim yok anlatmaya.
Pırpır eder yüreğim,
Bırakın da salıvereyim.
Daha fazla tutamayacağım,
Bıraksalar uçacağım.
Evet! Aşık oldum galiba,
İtiraf edeceğim bir çırpıda.
Bekle bir dakika;
Aşkımı bulamadım.
İçimdeki aşka,
Çareyi bulamadım.
Herşey yoluna girecek, inanıyorum;
Bu günler elbet bitecek, biliyorum.
Manyamaya başladım farkındayım,
Biri durdurmazsa saçmalayacağım.
O adsız kişiye hayranım;
Açıklayamıyorum, çıldıracağım.
Gözlerine bakarım sevgi arayan;
Benimkilerden pek bir farkı olmayan.
Ümidimi yitirmedim, ayaktayım;
Kendi başıma, dünyanın karşısındayım.
Ama ne yazık ki dilimin ucunda olan kelimeler,
Dışarı bir türlü çıkmıyor şerefsizler.
Dilinde birkaç tüy kaldık,
Çok konuştu, yetti artık.
Söyleyemedi bir türlü;
Sıkıldık yaktık bir türkü.
Sıkıldınız farkındayım;
Bu sefer açıklayacağım kararlıyım.
Yok yok bu böyle bitmez,
Biterse benim içim rahat etmez.
Devamını getiremiyorum,
Uykum geldi yatıyorum.
Rüyamda on da olsa, sevse;
Gönlüm yerinde hoplasa, gümlese...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder