Sayfalar

3 Şubat 2010 Çarşamba

Ölüyorum

Kalbim burkulur,
Dudaklarım büzülür,
Gözlerim büyür sen yokken.
İçimdeki korkuyu;
kelimelerle ifade edemem.
Yatakta;
terler içinde yatarken,
Yorgan, çarşaf, yastık ayrı bir yerdeyken;
Seni düşünürüm sadece.
Bana yaklaşan ölümün pençesi ıskalar,
Düşüncelerim korur gibi yapar beni.
Kendi yalnızlığım beni boğarken,
Ölümün pençesi yakalar en sonunda beni.
Direnemem;
Hem senin yokluğun;
Hem 42 derece ateş...
Kalp atışlarım da;
senin yokluğun gibi silinirler.
Hareketsiz kalırım yatakta.
Terler içindeki vücudumda.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder