Unutma!

yüreğinde bir ismin imzası var
ve sen onu silemezsin söküp atamazsın ne kadar uğraşsan da
seninle beraber büyür ıcındekı sızı
ilk önce onu hissedersin
başkasına dokundugunda... unutma!
bir kere sevdin mi
uzun uzun yanarsın
sitemler.. öfkeler birikirken ıcınde
sen azalırsın.
dilinde küfür elinde kadeh eksik olmaz
günler böyle geçer. alışırsın... unutma!
sabahlar artık gecikir.
ister sağa dön ister sola
gözüne uyku değil gidenin hayali gelir...
kendini şiirlere verirsin
elin sigaraya gider her on dakika da bir
fena zehirlenirsin... unutma!
bir süre güvenmeyeceksin kimseye
kendine sığınacaksın
aşk konuşulduğunda sen susacaksın
of'larla ah'larla başlayacaksın her cümleye
çevrende senden başka herkes haksız olacak
senin haklılığınsa çaresiz gidecek çöpe.. unutma!
bir gün kaldığın yerden başlayacaksın
biri seni bulacak...
önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan
biraz ürkeceksin.
ne kadar dirensen de nafile
insansın sonuçta, seveceksin....
eski acılara bakıp da küsme sevdalara
gavura kızıp da oruç bozulmaz
sök at kafandan acaba'ları!
bir kemik aynı yerden
iki defa kırılmaz.. artık kararmaz gecelerin.
bir daha yaşlar akmaz gözünden.
sabahların gecikmez.
kim bilir ağladığın günlere gülersin
bir defa öldün ya zamanında?
bir daha ölmezsin...

Can yücel

Boşluk

Ruhumda sanki bir boşluk var, ve bu beni gereğinden fazla rahatsız ediyor. Bu
boşluğu ancak başkasının varlığıyla giderebilirim gibime geliyor ama yapamıyorum,
ne zaman başkasına bakmaya kalksam sanki sana ihanet ediyormuş gibi hissediyorum.
Öylece kalıyorum ortada ve elim kolum o anda bağlanıyor. Belki hala seviyorum seni,
sevmemem gerekse bile, sana çok yakın olmama rağmen çok ama çok uzak olsam bile...

Sen belki çok farklı yerlerdesin şimdi, çok farklı ortamlarda, çok farklı
kişilerlesin. Ben ise beni bulduğundaki kişiyim. Aynı umutsuz romantik, paylaşmak
istediği o kadar içinde kalan duyguyla; aynı yalnız kişilik. Senle hayat bulup
sensizlikle ölüyorum. Şu an sensizim ama direnmeye çalışıyorum. O boşluğu
doldurduğum, doldurabildiğim zaman tekrar benliğime dönebileceğim.

Şu ihanet hissinden bir an önce kurtulup şansın da yardımıyla benliğime dönmeyi
istiyorum.

Ben yaşadım

Öyle bir şiir yazacaksın ki:
İnsanlar şiirin sonuna yaklaştıkça
Boğazlarındaki ağır ve büyük bir yumrukla
Onun etkisinden alamayacak kendilerini.

Ve öyle bir şiir yazacaksın ki:
İnsanlar o son dizeyi okuyunca
Vurgun yemişe dönüp
Bir süre o dizeye bakacak.

Öyle sözler söyleyeceksin ki:
Sen o ortamda olmasan bile,
Hatta ölmüş olsan bile
İsminle beraber o söz söylenecek.

Öyle yelkenler açacaksın ki yeni ufuklara:
Yeni kendinle tanışıp onunla kardeş olacak,
Bir çok bilgiye tanışıp onları çantana kitleyecek,
Ve kendinden yeni bir benlik çıkaracaksın.

Öyle ufuklar açacaksın ki:
Senin açtığın yelkenlerin nicesi;
Başka insanlara nasip olacak
Ve nice yeni benlik çıkaracaksın.

Ve öyle günler geçireceksin ki hayattan:
Hiç bir anından pişmanlık duymayacak,
Hiç bir anını çöpe atmayacak,
ve BEN YAŞADIM diyebileceksin.

İçim daralıyor

İçim daralıyor bu devletin halini gördükçe, bu insanların halini gördükçe.
Bir avuç kömüre ve ekmeğe bir cumhuriyeti satmadıkları kaldı; ama eminim ki o da
bir kaç yıl içinde gündeme girer. Hatta hatta şimdi cumhuriyet kalksın mı diye
oylama yapılsa %15in üstünde evet çıkacağına bile eminim. Atatürk her şeyi seneler
öncesinden, daha bu cumhuriyeti kurarken tahmin etmiş ve söylemiş, uyarmış
hepimizi; ama Türk halkı, cehaletini bir kenara bırakıp Ata'mızın sözlerini
dinlemeyerek, tüm yobazların ve rüşvetçilerin sözlerine kanarak islami
devlet kurmaya çalışan AKP'ye oy verdiler. Yazık bize, her hangi bir umut
göremiyorum artık, zaten karikatürde de olduğu gibi yargı artık AKP'nin elinde,
ve AKP seçildiği sürece de bu böyle devam edecek... Sorun şu ki; yargıyı
özgürleştirmek derlerken tam tersine yargıyı hükumetin seçmesine olanak
tanıyarak, onu kontrol altına aldı. Ve şimdi eğer AKP hükumeti ne yaparsa yapsın,
bu yöntemlerle asla kapatılmaz. Eski görüntülere bakın, Tayyip'in: "Ya laik
olacaksın, ya da müslüman" veya "'Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir', koca
bir yalan" dediği, şu anki cumhur başkanımızın "Cumhuriyet devri sona erdi"
dediği dönemlere... O partiler, o siyaset, o demeçler; hepsini çöpe attılar
şimdi. Peki neden? Çünkü tüm zihniyetlerini bu kadar açık bir şekilde söylemeleri
onları itici kıldı. İnsanlar; özellikle de böyle insanlar ASLA ama ASLA
değişmezler. Zihniyet aynı; yöntem farklı. Fakat Türk halkı ne yazık ki çok
derin bir uykuda, ve onları uykuda tutan şey de ekonomi. Bir avuç kömüre ve
pirince ülkeyi öldürüyorlar, uyusunlar daha... Korkutucu, karanlık ve iç karartıcı
bir dönemdeyiz, ben şahsen pek bir umut göremiyorum bu halktan. Herkesin gözü
açılmadığı sürece devam eder bu böyle. Bir yerde bir söz görmüştüm; 'dibe
vurmadan yüzeye çıkılmaz'. Durumumuz ancak öyle olacak bence. Ne zaman ki artık
ülke toprakları satılmaya, ülke parçalanmaya, islamik bir devlet kurulmaya
başlayacak. Anca o zaman bazı kişiler durun biz n'oluyoruz diyerek olaya
uyanacaklar. Yine de dibe vurduğumuzda bile bazı insanların AKP hükumetine destek
vereceğinden en ufak bir şüphe duymuyorum, ama yine de çoğunluğun uyanacağı
umuduna sahibim. Umarım o günler gelmeden çok daha önce halkımız uyanır.

Kırık Kalp

Yokmuş gibi davranmak kolay ama
Peki ya sonra?
Hiç mi acımaz için
Arkanda bıraktığın kırık kalpten sonra?

Senin için yasak dediler....

Senin için yasak dediler…
-Yasaklar çiğnenmek içindir dedim.

Senin için imkansız dediler…
-Önemli olan ...imkansızı başarmak dedim….

Senin için olmaz dediler…
-Dünya da olmayacak şey yok dedim.

Senin için zor dediler…
-Kolay olsaydı değeri olmazdı dedim.

Onda bulduğun nedir ki dediler…
-Herkeste arayıp bulamadığım dedim.

Senin için o ne dediler…
-Hayattaki gülen yüzüm dedim.

Ona öyle nasıl bağlandın dediler…
-Ben değil o ”bağladı” dedim.

Oda senin gibi sevdimi dediler…
İşte cevap veremediğim tek şey buydu.
Eğer bunu bilmiyorsan vazgeç dediler…

-”Vazgececek olsaydım sevmezdim” dedim….

CAN YÜCEL