Acemi mutlu

yazamıyorum artık, biraz da içimi kemiriyor yazı yazmamak, sanki bir şey
eksikmiş gibi oluyor. Ama zorakî de yazmamak gerek dimi? Mutluluğa acemiyim,
belki o yüzdendir, hayatı boyunca aşık olduğu ve istediği kişileri hiç elde
edememiş biri olarak, bu sefer istediğim yerde olmak garip geliyor. Yazılarım
da hep mutsuzdu zaten, tatlı yazım heralde 1-2 tane falan vardır. İstemiyor
değilim yazı yazmak, ama sadece yazı yazmak için mutluluğumdan vaz geçecek
değilim. Fuzuli değilim ya ben, ne diye vaz geçeyim mutluluğumdan ve huzurumdan.

Dediğim gibi acemi mutluyum ben, mutlu yazmaya çalıştığım yazılarım da genelde
o yüzden "acemi" sıfatını alıyor benden.