rüyalar

Ağır ağır açılır gözlerim,
Yeni bir gün diye...
Güneş doğmuştur aslında.
Fakat benim için hiç doğmadı.

Güneşin olmadığı yerde,
Hayat var, evet.
Ben öyle yaşıyorum,
Güneşimden yoksun,
Karanlığa mahkum.

Yeni uyanmışlığın sersemliğiyle gözlerimi kırpıştırırım.
Daha biraz önce gibi gelen rüyalarım gelir aklıma. Sen...
Yanımda ve her zaman mutluyuz, hiç bitmeyecekmişçesine.
Ama rüyalar da her şey gibi biter. Seninle birlikte geçireceğimiz
anlar gibi, gerçek olsun, rüya olsun; içinde sen varken gerisi
neye yarar ki... Sadece birlikte olacağımız zamanlar gerek bana.
Sadece onlar, başka hiç bir şey değil. Geçireceklerimizi düşünürken,
tekrardan hayaller ve oradan tekrardan uykuya... Hiç bitmesin
Allahım bu güzel rüyalar, hiç gerçeğe, yalnızlığıma dönmeyeyim...
Ben bu halimden mutluyum, kendi gerçekliğimde, sevdiğimleyken.